Czy Metoda Krakowska jest skuteczna?

Czym jest Metoda Krakowska? Kto powinien się nią zainteresować? Jakie przynosi efekty?

Metoda Krakowska to terapia przeznaczona dla dzieci z zaburzeniami rozwojowymi (ze spectrum autyzmu, z podejrzeniem dysleksji, alalią) oraz genetycznymi. Jest to terapia holistyczna, obejmująca rozwój wszystkich funkcji poznawczych dziecka.

Założenia Metody Krakowskiej

Twórcą Metody Krakowskiej jest profesor Jagoda Cieszyńska, która od lat jest związana z Uniwersytetem Pedagogicznym w Krakowie. Metoda Krakowska powstała na bazie badań prowadzonych z udziałem dzieci z zaburzeniami słuchu i wpływu symultaniczno-sekwencyjnej nauki czytania na ich rozwój. Badania rozszerzono na grupę dzieci z zaburzeniami rozwoju i obecnie terapia ta jest dedykowana takim dzieciom.
Celem Metody Krakowskiej jest zbudowanie w umyśle dziecka systemu językowego, który umożliwia komunikację z otoczeniem i jest podstawą funkcjonowania w społeczeństwie. Bez względu na rodzaj zaburzenia terapia obejmuje stymulację wszystkich funkcji poznawczych dziecka. Główny cel realizowany jest za pomocą wielu technik i elementów, między innymi:
Stymulacji słuchowej
Manualnemu Torowania Głosek®
Programowaniu języka
Symultaniczno-sekwencyjnej nauce czytania
Stymulacji lewej półkuli mózgu
Terapii pamięci.
Więcej informacji na temat założeń MK można znaleźć na stronie: juniora.pl/metoda-krakowska.

Podstawowe założenia terapii to:

Neuroplastyczność to jedna z najważniejszych cech ludzkiego mózgu. To dzięki niej możliwa jest stymulacja funkcji poznawczych dziecka. Udowodniono, że synapsy w mózgu tworzą się pod wpływem stymulacji zewnętrznej. Odpowiednio ukierunkowana stymulacja pozwala na ukształtowanie połączeń neuronowych, tak jak to się dzieje automatycznie podczas procesu rozwoju dziecka. Szczególne znaczenie w kształtowaniu funkcji poznawczych ma pierwsze trzy lata życia dziecka, dlatego tak ważne jest jak najszybsze rozpoczęcie terapii. Nauka poprzez powtarzanie ma tu zasadnicze znaczenie.
Najbliższe otoczenie dziecka ma ogromny wpływ na jego stymulację, dlatego w terapię powinny być zaangażowane osoby najbliższe dla dziecka, czyli rodzice, rodzeństwo, dziadkowie itd. Praca z terapeutą jest bardzo ważna, jednak terapia nie może ograniczyć jedynie do spotkań z terapeutą – musi odbywać się także w domu.
Podstawową metodą pracy są zajęcia przy stoliku (ćwiczenia z programowania języka, kategoryzacji, analizy i syntezy wzrokowej, motoryki małej itd.) oraz na słuchawkach (realizacja programu „Słucham i uczę się mówić” oraz „Kocham czytać”).

Efekty terapii Metodą Krakowską

W internecie można znaleźć wiele sprzecznych opinii na temat Metody Krakowskiej. Jak w wypadku wielu nowych nurtów pojawiają się głosy „za” i „przeciw” danej metodzie. W przypadku Metody Krakowskiej głosy sprzeciwu często wynikają z niewiedzy, uprzedzeń i zachowawczego podejścia do wszystkiego co nowe lub kierowania się dotychczas przyjętymi założeniami, jeśli chodzi o zaburzenia rozwoju u dzieci. Metoda Krakowska stoi bowiem w sprzeczności z wieloma założeniami czy twierdzeniami powszechnie uznanych form terapii dzieci zaburzonych. Dlatego warto zapoznać się ze sprawdzonymi informacji od rodziców dzieci, które skorzystały z tej terapii. Przecież o skuteczności danej terapii świadczą efekty.
Rodzice na różnych blogach lub forach dyskusyjnych informują o skuteczności MK. Jedna z mam dziecka autystycznego pisze np.: „Dzięki ćwiczeniom wg Metody Krakowskiej mój synek zaczął rozumieć, mówić, bawić się, pokazywać palcem, uczyć się, naśladować, reagować, cieszyć się życiem”.

Metoda Krakowska to terapia wymagają wiele wysiłku, wyrzeczeń i pracy ze strony rodziców. Ale efekty są zaskakujące. Warto zdobyć jak najwięcej informacji na jej temat. Jedną z możliwości jest umówienie się na rozmowę w Centrum Metody Krakowskiej.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>